Generale repetitie

Gisteren was het Nederland - Wales en dat was een generale repetitie voor het WK kijken. Hoe ga ik het aanpakken dit jaar? Kijken met anderen, met name in horeca gelegenheden is me slecht bevallen; de Champions League en Euro 2012 zijn bijna langs me heengegaan. Ik word teveel afgeleid en genieten lukte me niet echt dus daar wil ik liever niet aan voor het WK 2014.

Een andere voorgebakken mislukking is het online kijken. Dat lijkt de mooiste oplossing. Als je een kanaal weet te vinden dat de Nederlandse TV doorseint, dan krijg je de wedstrijd op de meest geprefereerde manier. ALS je een goed kanaal weet te vinden. Dat is verre van zeker en de ervaring van de afgelopen jaren laat zien dat naarmate een wedstrijd belangrijker is, de kans kleiner is dat je een kanaal in het Nederlands (of in het Engels) krijgt en bovendien dat het werkt. Te vaak ging de wedstrijd na een paar minuten uit de lucht, of verwerd het tot een schokkerig beeld. Maar zelfs als het werkt. In ons klimaat kijk je met de terrasdeuren open en kan je de buren horen juichen. Internet tv komt met een paar seconden vertraging, zodat je door hun geraas de toekomst verklapt krijgt.
Dat ik niettemin Nederland - Wales via het net heb gezien is omdat de plaatselijk TV natuurlijk deze wedstrijd niet uitzond en zoals verwacht bij een minder belangrijker pot, het internet deed het goed, maar dat terzijde.

Zo zat ik dus alleen voor de TV (zoals ik het het liefst doe) en wachtte het bier totdat Oranje op voorsprong kwam - ook een nieuwe regel.

Qua 'in de wedstrijd zitten' deed ik het dus goed. Al was de pot te saai om het ook echt levend te maken.

Opwarmer warmt niet op

Vriendschappelijk tegen Ghana.



Dit brengt de stemming nog niet erg.

Waar moet het nog van komen met onze jongens? Waar kan je je als vooringenomen kijker op verheugen?

Geen aandacht voor de onzen

The Guardian heeft een prachtige serie animaties gebracht over een aantal deelnemers op het EK. Ik wilde ze vanaf het begin al posten, maar wachtte totdat Nederland aan de beurt kwam. Maar na zes teams zijn ze gestopt en we zitten er helaas niet bij. Duitsland weer wel.

Er is niet alleen in het stukje over de Duitsers sprake van Oranje. Ook bij de Republic of Ireland worden we genoemd. (En deze kan wel embedded worden)




Nu eens kijken of ik de andere clip met dezelfde code kan weergeven....



Hmmm voorlopig werkt dat dus niet. Dan maar de Duitse versie

Nummer een? Ach welnee!

Zie je wel, niemand neemt die Fifa ranking serieus. Het World Cup Blog stelt de vraag rethorisch: Is Spanje niet de beste ter wereld?

Maar wacht even, Spanje is Wereldkampioen, Europees Kampioen en heeft in vijf officiele wedstrijden sinds de titel vijf overwinningen gehaald (ze tellen de vriendschappelijke interlands niet mee - daar is wat voor te zeggen). Dus hoe kan Nederland beter zijn?

Conclusie: " there is something biblically wrong with FIFA’s system."

Drank: mijn eigen gemberger

We zijn nu toegekomen aan de bangste wedstrijd van het WK. Het was natuurlijk erger geweest als we de groepsfase niet overleefd hadden, maar dat had nooit aan een enkele wedstrijd gehangen - enkele theoretische draken daargelaten. Maar nu is het de laatste zestien, tegenstander Slowakije en daar moet eenvoudigweg van gewonnen worden, anders is het een afgang. En ik voel hem al aankomen, als het fout gaat, gaat het fout op het pijnlijkste moment.

Ik ben niet meer te redden wat betreft enthousiasme (niet meer te temperen), optimisme (in surrealistische sferen) en opgeklopte betrokkenheid. Kortom: zoals ik al voelde aankomen, het kan alleen maar dramatisch fout gaan, de mentale klap zit in de situatie ingebakken en mogelijk dat die maandag al komt.

Wat te doen? Ik weet het niet, maar de drank staat al klaar. Ik heb mij bekwaamd in het brouwen van een gemberlikeur. Dat kwam na een mislukte poging iets als berenburger na te maken, daar ik dit soort drankjes hier ten lande niet kan krijgen. De verse gember ligt al te rijpen in de weckfles. Elk moment is het klaar voor consumptie en maandag kan ik me er al aan bezatten.

Naargeestige onverschilligheid

Als een opmaat voor de zomertoernooien geldt voor mij altijd de Champions League finale. Het vooroordeel is dat deze wedstrijd een vooruitwijzing in zich draagt voor het komende WK. Uit pure landerigheid heb ik tijdens de uitzending staan strijken en zitten bloggen. Op naargeestige wijze was ik onverschillig voor het gebodene.

Is dat het dan? In mijn nauwgezette poging me niet te laten meeslepen dit jaar, betaal ik de prijs met gebrek aan betrokkenheid? Of komt het door de pot zelf? (Of door het lauwe commentaar van mijn plaatselijke TV-station, waartoe ik veroordeeld ben omdat ik nu eenmaal niet in Nederland woon?)

Eigenlijk was het niet om aan te zien. Tweederde van de tijd speelde Bayern de bal maar wat rond en de rest bestond uit uitbraken van Inter. Twee goede doelpunten, dat wel, maar je wordt er niet vrolijk van. Gaat het loopgravenvoetbal ook in Zuid-Afrika overwinnen?

En hoe stonden onze jongens in het veld? Het gesprek achteraf met Arjen Robben, krijgt van de NOS het predikaat 'Teleurstelling' mee, maar de jongen kwam op mij niet zo bedroefd over. Is dat nou een speler met winnaarsmentaliteit?


Van Bommel had wel stevig de smoor in. Kijk mee.


Sneijder was natuurlijk blij en vertoont op het eind ook gretigheid met betrekking tot het WK.


Let op in de laatste seconden van deze video. Wat zeggen Sneijder en Koeman tegen elkaar? Wordt Ronald door Wesley uitgenodigd op het Inter-feestje? Zien we hier de band tussen de speler en de trainer onder wie hij doorbrak bij Ajax?

Ach, het is allemaal zo onbelangrijk. Ik heb het gevoel dat ik de wedstrijd gemist heb. Te goed heb ik me losgemaakt van de passie, dat er niets meer over was. Een beetje als Robben. Maar zo worden we geen kampioen. Zo kan ik niet genieten en daar gaat het toch om, ook op dit blog. Gezond blijven ja, maar niet ten koste van het meeleven, van het genieten.