Houvast Sneijder

Met angst en beven zal ik mij naar de TV begeven vandaag. Tot overmaat van ramp heb ik me verplicht om de wedstrijd te kijken met collega's en een en ander is georganiseerd door een van zelfvertrouwen blakende fan van de oosterburen. Het voelde al niet goed en nu kan ik niet eens op een stil plekje alleen lijden.

Op het WK raakte ik meer en meer onder de indruk van Sneijder en ik blijf overtuigd dat hij de leider is die de doorslag geeft. In de interviews blijft hij ook het beste overkomen van allemaal. Al is hij op die laatste video wel meer gespannen dan in het verglijkingsmateriaal van twee jaar geleden:

EK 2012



WK 2010

Eredivisie, Champions League

Morgen begint de eredivisie te voetballen. Dat is een heel andere spanningsboog dan een WK. Dat is een jaar lang voetballen, een volledige competitie, gestaag punten sprokkelen. Hoewel ik hier ook een ploeg heb, Ajax, die ik net zo graag zie winnen als Oranje op een WK is het anders kijken, anders er naartoe leven.

De Champions League heeft wat meer de glitter en de korte, heftige spanningsbogen zoals een WK en ook hier mogen Nederlandse ploegen mijn gevoelens opstoken. Twente en Ajax. (Niet meer toch?) De CL is voor mij eigenlijk een beetje te voreg begonnen. Die voorrondes kan ik niet zo goed zetten. Zodat Ajax al in eigen huis 1-1 tegen PAOK had gespeeld voor ik er erg in had.

1-1 thuis is een slechte uitgangspositie. Gaan we dan meteen er al uitvliegen? Nee, want uit werd het 3-3

Gokverslaving

Een voetbalsupporter, zelfs van de zwakste ploeg, mag hopen op iets moois. In voetbal kan alles gebeuren en daarom heeft het altijd zin om te blijven hopen. Het brengt je ertoe om altijd te blijven investeren in je geloof dat jouw elftal de mooiste prijs haalt.

Ook als het tien keer fout gaat, de volgende wedstrijd kan weer anders zijn. De bal heeft geen geheugen en de kleinste details kunnen een wedstrijd doen kantelen. En dus moet je altijd doorgaan. En op die manier is de toewijding voor je team als een gokverslaving.

En dat betekent dus ook dat je altijd je inzet moet verhogen. Wil het vorige verlies goedgemaakt worden, moet de volgende winst veel groter en eclatanter uitpakken. En zoals er voor een verslaafde geen veilig gokken bestaat, kan er geen veilig WK volgen voor zieken zoals ik zijn.

Plaatsvervangende Schaamte

Er staat vandaag een interessante gastcolumn in Voetbal International van Jaap Urban uit Groningen.

Hij schrijft onder meer:

Wedstrijden kijken doe ik alleen of met een beperkte groep mensen die wel van voetbal, maar niet van carnaval houden. Daarnaast geniet ik ook van andere landen die goed voetbal laten zien. Dan blijft er ook na de onvermijdelijke (te) vroege uitschakeling van Nederland nog wat te genieten over.

En daar meen ik te zien dat hij met hetzelfde probleem als ik worstelt en probeert de aanvankelijke extase te vermijden en te blijven genieten ook als de onzen niet meer in het toernooi zitten.

Er zullen nog velen zoals Jaap Urban zijn, maar zouden ze niet ook een beetje (erg) balen als Nederland eruit ligt? Sterker nog, is het geschrevene misschien een manifest van wat Urban probeert te vermijden. Wat doen de woorden onvermijdelijke uitschakeling daar in samenhang met te vroeg, anders dan het schrikbeeld te bezweren van de kater na de uitschakeling. Het carnaval waar Urban uiterlijk niet aan meedoet, speelt zich misschien wel af in zijn hart. Zo vergaat het in ieder geval mij en dat innerlijke carnaval is veel sterker dan die uiterlijke oranje polonaise - dat zal Urban ongetwijfeld met me eens zijn.