Het gevaar van de Schwalbe

Er is nog een zorg die me niet loslaat: aangesmeerde kaarten en loos gegeven vrije of strafschoppen.

Je ziet op dit WK (net als op eerdere trouwens) dat FIFA er veel aan gelegen is om de scheidsrechters streng en consistent te laten fluiten. Maar behalve dat het gefluit er niet beter van is geworden, heeft dat als onbedoelde bijwerking dat de arbitrale beslissing te voorspelbaar zijn geworden. En dat is koren op de molen der simulanten.

Zo kunnen we afgeschoten worden door de Schwalbe.

Stranden bij de laatste 16

Mocht er al een lichte euforie zijn omdat de onzen zich al geplaatst hebben voor de tweede ronde. Euforie, want in tegenstelling tot menig ander groot team, en getemperd want het spel is nog niet weergaloos. Voor je het weet praten we al over de kwartfinale, maar wacht even mensen.

Let op wat er in groep F gebeurt. Daar worstel Italie en alleen als het ze niet vreselijk mee zit (en ook weer niet vreselijk tegen zit), dan komen ze door dankzij een tweede plaats. En dan zitten wij met ze opgescheept.

Dat zou toch ook klassiek zijn? Italie dat slecht start en zich herpakt in de tweede ronde. Nederland als ideale tegenstander, waartegen ze zich zonder gene kunnen ingraven. En dan winnen natuurlijk. Nee een aangeslagen Italie is niet iets waar we erg blij mee moeten zijn als 8e finale wedstrijd.

Kalm doorgaan

Ik kan me niet herinneren dat ik zo kalm naar een wedstrijd van het Nederlands Elftal heb gekeken - of het moet de finale 1988 zijn geweest. Het deerde me geen moment dat Oranje niet gevaarlijk was (of leek). Het was een weldadig voorbeeld van geduldig controleren. Niet dat ik veel verstand van voetbal heb, maar zo kwam het in ieder geval over.

Ik twijfelde er geen moment aan dat ons doelpunt wel zou komen. Ik was me er bovendien van bewust dat ook zonder doelpunt er geen man over boord zou zijn. Liever zie ik ons natuurlijk wel winnen. En geheel naar verwachting kwam die overwinning ook.

Later op de avond kwam daar dan nog bij dat de Denen Kameroen versloegen en de plek in de tweede ronde een feit is. Het haalt wel alle angels uit de laatste partij en daar heb ik dan weer geen goede herinnering aan uit 2008 en 2006 (Roemenie, Argentinie), maar de controle van de wedstridj tegen Japan geeft veel vertrouwen. En dat is natuurlijk waar het meestal tegenvalt. Oh wee.

Dat kan niet goed gaan

Met zoveel teleurstellingen in dit WK, heb ik er weinig vertrouwen in dat het met Oranje anders zal zijn.

Het is niet zo dat ik persoonlijk teleurgesteld ben in Italie, Frankrijk, Engeland, Duitsland of Spanje. Ik vind het echter wel een veeg teken dat de elftallen van deze grote voetballanden niet in staat zijn gebleken een goed resultaat af te dwingen toen ze het echt nodig hadden. Het lijkt me dat dit WK het WK van de onmacht is.

En trouwens, ook als Oranje ons van dit soort frustraties spaart in de wedstrijd tegen Japan, dan wacht ons een spelletje om des keizers baard tegen Kameroen.

NOS WK-stream bekijken vanuit het buitenland

Hier is een belangrijke vondst die ik heb gedaan. Op de website van Eurovision Sports kan je de officiele Eurovisie streams bekijken. Als je klikt op Channels 1-12, is de eerste in het rijtje de stream van de NOS. Dit is bereikbaar voor alle IP's - voor zover ik kan zien. Mocht je de NOS niet onder 1-12 vinden (dat gebeurt heel af en toe), probeer dan de lijsten 13-24 of 25-36.

De kwaliteit is heel behoorlijk. Met een niet al te sterke internetverbinding heb ik hele wedstrijden kunnen zien. Dit in tegenstelling tot de streams op NOS.nl, waar de beelden zijn voorbehouden aan kijkers met een Nederlands IP. Daar krijgen buitenlanders als ik dit:

Behalve de NOS, zijn de streams van nog ruim dertig bij Eurovisie aangesloten netwerken te bekijken.

LET OP:

De meest bezochte pagina's op dit blog gaan over de verschillende mogelijkheden om het WK of EK via de PC te bekijken. Helaas is de informatie vaak al snel achterhaald, maar niet getreurd, ik probeer de ontwikkelingen op de voet te volgen. Voor zover deze post verouderd is, zoek verder bij mijn andere posts:

Wedstrijd zien via de PC - HD kwaliteit, ook NOS
NOS stream in het buitenland
NOS WK-stream bekijken vanuit het buitenland

Label: volgen

Eigenlijk is dit het beste

Ik was buitengewoon tevreden over de wedstrijd Nederland-Denemarken. Het kon veel slechter, als het een eclatante overwinning met betoverend voetbal was geworden, dan waren we weer exuberant gaan hopen. En ook niet zo goed als het een gelijkspel of een nederlaag was geworden en we weer aan het lijden waren.



Nu was er een overwinning, zonder dat er geimponeerd was. Een goed resultaat, dat alle opening laat op een goed vervolg, maar geen excessief gedroom. Het is niet zoals in 2008 dat ik geheel delirisch was van de grote, swingende overwinningen op Italie en Frankrijk.

Maar wacht eens even... Hoe swingend waren die nu helemaal? Laat ook deze overwinning niet de ruimte tot het hebben van opgeklopte hoop? Is dit niet het moment geweest dat ik dacht: nu hebben we die ene slechte wedstrijd gehad, we hebben hem desondanks gewonnen en vanaf hier crescendo? Je gaat zo makkelijk voor de bijl. Beter dat de Denen die paar goede kansen die ze gehad hebben erin geschoten hadden. Dan waren we nu op tijd ontnuchterd.

Verleiding en uitstel

Toen ik dit blog begon en uitgebreid nadacht over het patroon dat in mijn fatale oranje-liefde zit, kwam ik al snel tot een vergelijking met een obsessieve, onmogelijke liefde. Ik vond het een te mooi beeld om meteen weg te geven en dus heb ik het stuk voor me uitgeschoven en gisteren werd me in zekere zin het gras voor de voeten weggemaaid door een column van Sander Collewijn in Voetbal International.

Hij legt de accenten net een beetje anders, maar het patroon is hetzelfde. Hij zegt: "Oranje is een preutse vrouw," waarmee de preutsheid de verklaring is voor de uitblijvende climax.

Verleiden, verleiden, verleiden en dan. Afmaken? Nee. Oranje maakt nooit af. Ze verleidt je als een mooie vrouw, waarvan je elke keer iets meer verwacht. Ze voert je mee naar de hemel, waar er geen morgen is. Alleen maar intens genieten. Als het puntje bij paaltje komt, geeft ze niet thuis. Ze peert hem. 'Een off-day', zegt ze er nog even bij. 'Ik voel me niet zo lekker', als je voor de eerste keer echt het karwei af kan maken.

Verliefd worden op mooie vrouwen is gevaarlijk. Net als kriebels in je buik krijgen van Oranje. En toch. Ook nu laat ik me weer verleiden. Of ze nou de grote vier heten of dat ik gewoon geniet van een invaller als Elia. Ik denk oprecht dat Nederland wereldkampioen kan worden.

Ik zou beter moeten weten. Ik kan de prozac alvast inslaan. Want Oranje is als een preutse vrouw, ze leidt je naar een orgasme dat nooit komt. (...)

Ik moet me gewoon afsluiten voor die Oranje kriebels.

Dit komt zeer nauw overeen met wat ik in gedachten had om te schrijven (hij doet het alleen veel beter), behalve dat ik in Oranje niet een preutse vrouw zag - eentje die niet thuis geeft omdat ze teveel inhibities heeft, maar juist een femme fatale. Een die zich genoeglijk je adoratie heeft laten aanleunen, maar die er op het cruciale moment niet is, niet uit preutsheid, maar uit gecalculeerde behaagzucht. Want voor haar, als je maar voldoende suggereert dat de ultieme climax erin zit (het allermooiste wereldkampioenschap ooit), dan zal de adoratie en het slaafse volgen nooit ophouden, zolang de climax nog komende is. Wat er na de climax komt is veel onzekerder. Of misschien is het wel zeker, dan moet er weer een komen en nog een en groter en beter maar steeds. Daarom is het in haar belang om het verlangen groot te houden, maar de consommatie klein. Alleen niet te klein om het vuur te doven.

En de geliefde? De verloren man met zijn ingebeelde Beatrice? Hij is verloren voor altijd. Zeker naarmate hij langer op haar verliefd is, dan heeft hij zich met zoveel passie aan haar verbonden dat alleen de climax het nog goedmaken kan. Enkel en alleen een totale demasquee kan hem van zijn obsessie afhelpen. Enkel als op onweerlegbare wijze hem in het gezicht geslagen wordt dat deze femme fatale hem manipuleert, dan kan hij, met groot afgrijzen en een gebroken hart, de banden doorsnijden en de obsessie doven.

Niet het wereldkampioenschap, maar drie ontnuchterend slechte wedstrijden tegen Denemarken, Japan en Kameroen kunnen ons van de ondergang redden.