Wat zeggen de anderen?

Een rondje langs de voorspellingen op het internet:

Goal.com: 2-1 Brazil

Yahoo.com: 2-1 Brazil
thesportscampus.com: 2-1 Brazil
associatedcontent.com: 4-2 Brazil
a2bworldcup.com: 3-1 Brazil
footbo.com: 1-0 Brazil
allheadlinenews.com: 3-2 Brazil
nesn.com: 3-2 Brazil
livegoals.com: Brazil to win.
sportsillustrated.cnn.com: Predicted winner: Brazil
ESPN.com: Brazil look by far the most likely to progress.
worldcup2010southafrica.com: Brazil look like they could get better and history tells us that the Dutch will fail.
voxy.co.nz: My head says Brazil but my heart says the Netherlands
Betonworldcup2010.com: if Holland can keep the ball in Brazil’s end of the pitch and attack instead of sit back, they could pull off a 2-1 win.
bleacherreport.com: 3-2 Netherlands (after extra time)

Ik ben niet de enige

Er zijn meer Nederlanders in dit land hier. En het onverschrokken optimisme viert ook bij hen de boventoon. Hoewel de vertegenwoordiger van de ambassade hier wel gewag maakt van een slechte staat van dienst tegen Brazilie. Plaats van handeling, een cafe in Tel Aviv waar de Nederlandse gemeenschap gewoontegetrouw de wedstrijden van Nederland komt kijken. En waar de TV natuurlijk graag een item over maakt.



Ik word elke keer weer uitgenodigd om in dit cafe naar de wedstrijd te komen kijken, maar daar brand ik mijn vingers maar liever niet aan.

Gokverslaving

Een voetbalsupporter, zelfs van de zwakste ploeg, mag hopen op iets moois. In voetbal kan alles gebeuren en daarom heeft het altijd zin om te blijven hopen. Het brengt je ertoe om altijd te blijven investeren in je geloof dat jouw elftal de mooiste prijs haalt.

Ook als het tien keer fout gaat, de volgende wedstrijd kan weer anders zijn. De bal heeft geen geheugen en de kleinste details kunnen een wedstrijd doen kantelen. En dus moet je altijd doorgaan. En op die manier is de toewijding voor je team als een gokverslaving.

En dat betekent dus ook dat je altijd je inzet moet verhogen. Wil het vorige verlies goedgemaakt worden, moet de volgende winst veel groter en eclatanter uitpakken. En zoals er voor een verslaafde geen veilig gokken bestaat, kan er geen veilig WK volgen voor zieken zoals ik zijn.

Onze namen te grabbel

Ik ben veroordeeld tot de Israelische televisie bij dit WK. De streams van de NOS, kan ik niet volgen. Bijna alle videos van de programma's rondom het WK die door de NOS verzorgd worden kan ik ook niet zien. Ik meende een oplossing op Eurovision gevonden te hebben. En ik heb er tenminste een paar groepswedstrijden goed kunnen zien. Maar de partijen die er echt toe deden kwamen niet goed door. Te wenig bandwidth, vrees ik.

Aan het commentaar op de TV hier, ben ik inmiddels gewend, maar wat de aandacht blijft afleiden (ergeren is een te groot woord) zijn de verbasteringen van de Nederlandse namen. De enige naam die goed uitgesproken wordt is Van Persie, maar verder loopt het overal wel een beetje mis.

Van Marwijk - Wan Marvik

Roeben

Kuijt - Kout
Sneijder - Snaider
Robben - Roeben
Van der Vaart - Fànderwart
Van der Wiel - Fàndervil
Van Bommel - Wan Booml
De Jong - Dè Djongk
Van Bronckhorst - Wan Bronkorst
Heitinga - Hetinka
Elia - Ilya
Affelay - Aflee
Matthijsen - Mataisen
De Zeeuw - Dè Ziejoew
Stekelenburg - Sjtkèllenboer

Ik heb eigenlijk vooral medelijden met de commentator die besloten heeft dat onze keeper Sjtkèllenboer heet - hij breekt er iedere keer weer zijn tong over. Verder kan ik er niet over uit dat een speler als Robben die zoveel besprokken wordt en wiens naam zo gemakkelijk uit te spreken is, al werd het maar Roben, dat daar consequent en door iedereen Roeben van gemaakt wordt.

Hoe gaat het verkeerd

Goed dan, ik ben pessimistisch over ons vermogen om de Brazilianen te verslaan. En ik meende te mogen stellen dat de topvorm nog te ver weg is. Maar stel nu eens dat de topvorm er ineens wel is. Dat kan best. Dit is de eerste topwedstrijd, dit is voor al onze jongens de kans om eens te laten zien wat ze allemaal kunnen. EN we zijn in de underdogpositie gekomen.

Dan nog. Ook als alle schakels op hun plaats vallen, ook dan kan het fout gaan. Hier is mijn lijstje nachtmerries.

Schandaal
Er kan een mediastorm opsteken. Teveel aandacht voor zaken buiten het voetbal, nog voor de wedstrijd begint. Het zwembadverhaal deed Oranje geen goed in 1974. En de miskraam bij familie Bouhlarouz in 2008 sloeg ook slecht in - vind ik. Iets minder sterk voorbeeld is het Argentijnse geklaag over de manchet van Rene van de Kerkhof in 1978. Zo kan je al verkeerd beginnen.

Het eerste doelpunt
In een WK met zo weinig goals is het cruciaal wie als eerste scoort. En als dat de tegenstander is? Behalve Griekenland in een duel tegen 10 Nigerianen, heeft volgens mij nog niemand een achterstand in een overwinning omgezet.

Ruzie
Is het nou allemaal koek en ei in onze ploeg. Zijn er echt geen wrijvingen tussen Van Persie en Sneijder - of wie dan ook. Juist in zo'n gespannen pot kan de bom opeens barsten.

Off day
We hadden het over Oranje opeens in topvorm, maar het kan ook precies andersom zijn: de totale ontmanteling.

Aanslag
Er zijn velen die zeggen dat Nederland met Robben 50% beter is. Wat nu als de Brazilianen een aanslag, op of buiten het veld, plegen op hem?

Eigen doelpunt
Hoe ging het tegen Denemarken? Zoals we kunnen profiteren van een eigen doelpunt, zo kunnen we er ook door geveld worden.

Incident
1990, de eerste topwedstrijd: Duitsland. Natuurlijk waren de spanningen toen veel groter, evenals de frustratie. Maar toch, zoals het spuugincident toen, kan er ook nu een incident voorvallen dat de wedstrijd smoort.

Last minute gasp
We hebben het al heel lang niet meer aan den lijve ondervonden, maar het bestaat nog altijd: een doelpunt in de laatste minuut die alles verandert - en je kan er niets meer aan doen.

Blessure
Als vroeg in de wedstrijd Robben of De Jong geblesseerd raken. Wat doen we dan? Zijn we toch behoorlijk in kracht geminderd.

Scheids
Tegenwoordig moet je niet alleen bang zijn voor de tegenstander, je moet ook bang zijn voor de scheidsrechter. Makkelijk gegeven kaarten, al was het maar een geel voor een speler die dan de volgende wedstrijd moet missen (hoe zit het met de amnestie?). Een overdreven rode kaart. Of een dwaling, stonden Romario en Bebeto niet buitenspel? Kregen Klinsmann en Vittek (en vele anderen) niet veel te makkelijk een penalty? Werd ons een penalty onthouden? Of een loepzuiver doelpunt. Of worden we van een kans gehouden wegens een vermeend buitenspel?
Bedenk bovendien dat in een Europees-Zuidamerikaans duel er geen arbitrage mag worden gedaan door een van beide continenten, zodat je meteen al van de beste scheidsrechters afgesloten raakt.

Penalties
Je kan ze ook winnen, maar je kan ze ook verliezen en het is meer een loterij dan een krachtmeting.

Pech
Ten slotte kan het je aan geluk ontbreken. Je kan alles goed doen en toch loopt er iets op een stomme manier scheef. Ga er maar aan staan.

Ik geloof er niks van

Vrijdag Nederland-Brazilie; de fans lopen over van zelfvertrouwen (vergelijk de lezerscommentaren over Nederland met die over Brazilie op WorldCupblog.org) en van de onzen verbaast mij dat nogal. Sterker nog, ik geloof helemaal niet dat we gaan winnen.

Ik zie het als volgt: de enige keer dat we van Brazilie wonnen in een wedstrijd om het echie, was in 1974. Toen was onze ploeg in absolute topvorm en waren de goddelijke kanaries de verdedigende kampioen, zonder Pele en met ietwat verzadiging. In 1994 en 1998 waren we toch voornamelijk de onderliggende partij, zelfs al vertoonden we ongeveer de beste vorm die we konden hebben. En toch verloren we. De huidige ploeg heeft nog niets van zijn topvorm laten zien en de tegenstander des te meer, plus dat het verre van verzadigd is als in 1974.

Kijk verder naar andere keren dat we in een topwedstrijd een topploeg ontmoetten. 2008, Italie en Frankrijk al over the top. Rusland op weg naar boven en prompt konden we het niet aan. 2006, Portugal, niet eens zo op en top, maar we gingen wel tenonder. 2004, Portugal ook al. 2000, Italie; hoeveel penalties kan je verprutsen zonder te verliezen? 1998, ah 1998!

In 1998 hadden we een pittige tegenstander in de kwartfinale: Argentinie. Dat is de laatste keer dat ik me een echte topwedstrijd met een overwinning kan herinneren.

En daarvoor? 1994: Brazilie. 1992 Denemarken - auw! 1990 Duitsland. 1988 , ah 1988!

1988: Duitsland en de Sovjetunie. En dan heb je ook nog 1978 met Oostenrijk, Duitsland en Italie. 1974 met Argentinie en Brazilie.

Kortom, willen we iets dan moet er een prestatie volgen a la 1998, 1988, 1978, 1974. Alles geven en hopen op het beste. Maar ik heb nog geen moment gezien dat deze ploeg alles kan geven.

Als het niet beter wordt dan dit

Onafhankelijk van de kwaliteit van het spel of het spektakel, naarmate een toernooi vordert, neemt mijn optimisme toch altijd irrationele vormen aan. Maar als ik mij de vraag stel of ik echt tevreden ben als het bij een kwartfinale blijft, dan is het antwoord toch duidelijk nee. En dat terwijl ik al jaren vind dat een kwartfinale op het WK een goede prestatie mag heten. Dat is waar we thuishoren en als het niet verder komt moet je tevreden zijn.

Dat mag dan zo zijn en als we consequent elk WK tenminste de kwartfinale halen, dan is het uitstekend, maar ik zal me toch beroofd voelen. Niet dat ik denk dat we maar even van Brazilie kunnen winnen of dat het erg is als we van de kanariepietjes verliezen. Wat mij zal storen is dat ik nauwelijks de tijd heb gehad om echt te genieten. Minder dan een uur Robben, een enkele Van Persie goal en geen enkele afgemeten overwinning.

Dat is wat me zorgen baart, dat we eruit vliegen voordat we ons beste voetbal hebben laten zien. We hebben nog niet gekregen waar we voor betaald hebben. Schrale troost is dat de val minder diep zal zijn, maar dat zal ik dan aan mijn fletse team te danken hebben en niet aan een succesvolle blogtherapie op Gezond WK.