woensdag 2 juni 2010

Oranje is wereldkampioen wisselvalligheid

Rondkijkend op het internet, buiten de Nederlandse bronnen is het pessimisme troef, als het om Oranje gaat. Ik vond er zelfs een (The Bleach Report) die voor Nederland zelfs geen plekje bij de laatste 16 weggelegd zag.

In The Guardian schrijft Rob Bagchi een stuk dat nauwgezet de consensus weergeeft en dat met mijn eerste WK scenario overeenkomt. De onzen winnen de groep, komen in de tweede ronde langse Paraguay of Slowakije en dan eindigt het verhaal in de kwartfinale met Brazilie. Oh ja, ALS Brazilie verslagen kan worden dan kunenn onze jongens ook zomaar doorgaan naar de finale, maar dat ziet Rob niet gebeuren en als je meer dan 50 reacties op het artikel leest, wordt die opvatting door menigeen onderschreven.

Het Nederlandse team is gewoon te wisselvallig. Of het nou komt door onderlinge twisten, ego's, zwakke verdediging of wat dan ook, meer dan welk andere national voetbalteam, weet je het met Oranje nooit. Het kan vriezen, het kan dooien zogezegd, maar uiteindelijk ziet niemand dat deze ploeg over de mentale kracht beschikt om door te zetten en het af te maken.

En ik denk dan: het leuke met voetbal is de onvoorspelbaarheid. Daar hebben niet alleen wij last van.

maandag 31 mei 2010

Underachievers

Over de hele wereld wordt het WK voorbeschouwd en mijn persoonlijke voorkeur is om mee te luisteren in podcast. Zo kan je de visie krijgen van mensen met een ander perspectief dan de onze.

Tot mijn verrassing begon ik met luisteren naar een podcast uit India dat het WK ging voorbeschouwen en wie hoor ik? Jack van Gelder...

Indicast Podcast Network - Indian Podcasts on Huffduffer

Als je verder luistert dan het begin dan kom je een opmerking over Nederland tegen die ik meer en meer tegenkom op het net: samen met Spanje geldt Oranje als de eeuwige Underachiever op het WK. Het Nederlandse voetbal wordt hoog aangeslagen en over de uitslag is men teleurgesteld. In de voorspellingen wordt het meegenomen en men laat Nederland al snel na de groepsfase stranden. Als mensen tot aan de andere kant van de wereld zo over ons denken, begin ik te vrezen dat ze nog wel eens gelijk kunnen hebben.

zondag 30 mei 2010

Bang voorgevoel - Scenario's (2)

Bij het vogelen met scenario's (met behulp van hulp van een spreadsheet voor WK 2010) kon het me niet ontgaan dat de groep van Nederland voor de tweede ronde is gekoppeld aan de groep van Italië. Heel simpel komt dat eropneer dat onze jongens de Italianen alleen ontlopen als de ploegen beide tweede of beide eerste worden of als de Italianen helemaal niet doorgaan, maar dat acht ik uitgesloten.

Kortom, een zwakke WK-start van een van beide betekent dat er al in de tweede ronde een Nederland-Italië op het programma komt te staan. Natuurlijk hebben we twee jaar geleden laten zien dat we de Azurri aankunnen, maar ik vrees opeens dat ze zich dit geen tweede keer laten gebeuren. En kijk maar eens terug naar de lange samenvatting van de BBC - er zijn genoeg kansen voor ze, zodat het ook anders kon gaan. En ik heb een bang voorgevoel dat je niet twee keer achter elkaar kan mazzelen.

Deel 1


Deel 2

donderdag 27 mei 2010

Een fantastisch voorgevoel

Ik heb vandaag een grote fout gemaakt. Natuurlijk was de oefenwedstrijd tegen Mexico voor mij niet te volgen geweest en dus zette ik mij vanochtend voor Youtube, om een samenvatting te zoeken. (Hij is o.m. op de officiele fansite onsoranje.nl te zien) En ik genoot met name van Affelay, Van der Vaart en Van Persie - wat zagen ze er goed en fris en gemotiveerd uit!

En toen had het kijken me te pakken. De halve dag heb ik me overgegeven aan het kijken naar nog vele andere samenvattingen. En let wel, ik heb alleen maar overwinningen van Oranje bekeken. Natuurlijk de wedstrijden tegen Italie en Frankrijk op het afgelopen EK. En de overwinning op Ivoorkust in 2006, op Joegoslavie in 2000, alsmede Denemarken en Tsjechie.

Ik keek ook naar de kwartfinale tegen Joegoslavie op het WK in 1998 - daar had het ook nog behoorlijk mis kunnen gaan. Bij 1-1 kregen de zuidslaven een penalty.



En na al die prachtige uitslagen baadde ik in het weldadige gevoel dat de huidige generatie zoveel beter is geworden en zoveel sprankelender is dan de vorige. Natuurlijk hebben we een niet zo sterke defensie, maar de aanval is wervelend en de trefzekerheid magisch. Ik ben er helemaal in gaan geloven.

Zo gaan we dus voor de bijl.

woensdag 26 mei 2010

Plaatsvervangende Schaamte

Er staat vandaag een interessante gastcolumn in Voetbal International van Jaap Urban uit Groningen.

Hij schrijft onder meer:
Wedstrijden kijken doe ik alleen of met een beperkte groep mensen die wel van voetbal, maar niet van carnaval houden. Daarnaast geniet ik ook van andere landen die goed voetbal laten zien. Dan blijft er ook na de onvermijdelijke (te) vroege uitschakeling van Nederland nog wat te genieten over.

En daar meen ik te zien dat hij met hetzelfde probleem als ik worstelt en probeert de aanvankelijke extase te vermijden en te blijven genieten ook als de onzen niet meer in het toernooi zitten.

Er zullen nog velen zoals Jaap Urban zijn, maar zouden ze niet ook een beetje (erg) balen als Nederland eruit ligt? Sterker nog, is het geschrevene misschien een manifest van wat Urban probeert te vermijden. Wat doen de woorden onvermijdelijke uitschakeling daar in samenhang met te vroeg, anders dan het schrikbeeld te bezweren van de kater na de uitschakeling. Het carnaval waar Urban uiterlijk niet aan meedoet, speelt zich misschien wel af in zijn hart. Zo vergaat het in ieder geval mij en dat innerlijke carnaval is veel sterker dan die uiterlijke oranje polonaise - dat zal Urban ongetwijfeld met me eens zijn.

Kwartfinale tegen Brazilië - Scenario's (1)

Ooit bedacht ik dat Nederland op een WK de kwartfinale moet halen, wil je van een geslaagd WK kunnen spreken. Dat dat gebeurde in 1994 en in 1998, nam niet weg dat ik er toch de pest in had dat we niet verder kwamen dan we kwamen. De kater slaat immers altijd toe. Maar de misere na 2006, de schoppartij met Portugal in de tweede ronde, was zeker veel erger.

Bij het dromen van scenario's kom ik in voor 2010 (met mijn spreadsheet) ook tenminste in de kwartfinale terecht en die kwartfinale zal op 2 Juli om 16 uur in Nelson Mandela Bay plaatsvinden. Tegenstander zal Brazilië zijn. En we komen daar aldus.

In de poule spelen onze jongens achtereenvolgens tegen Denemarken (14 Juni), Japan (19 Juni) en ten slotte Kameroen (24 Juni). Oranje wint de poule en stroomt door naar de tweede ronde met op 28 Juni een wedstrijd tegen de nummer 2 uit de poule die door Italië gewonnen gaat worden. Deze nummer twee is Paraguay of Slowakije en die schuiven we vanzelfsprekend ook gewoon aan de kant.

Brazilië is natuurlijk eveneens winnaar van de poule en heeft in de tweede ronde de nummer twee uit de poule van Spanje ontmoet. Of het nu Chili, Zwitserland of Honduras is, we gaan er van uit dat de Brazilianen daar wel weg mee wisten. En zo stuiten ze dus in de kwartfinale op ons.

En dan mogen we al tevreden zijn. Maar zo zal het natuurlijk niet werken. Eenmaal daar, wil je natuurlijk winnen ook. Zoals in 1998 tegen Argentinië, en de halve finale halen. En als het aan de gefantaseerde scenario's ligt...

dinsdag 25 mei 2010

Bidden voor Oranje

Ik heb al geschreven over bijgeloofjes en stiekeme rituelen waar we ons aan houden om mooie resultaten voor onze jongens te bezweren. Ik ken geen religieuze mensen die erg fanatieke supporters zijn, maar ik vraag me af of zij voor de nationale voetbalploeg zouden bidden. Op de New Humanist Blog kwam ik een WK-gebed tegen dat een Anglicaanse geestelijke voor zijn schare had uitgedacht. (Het genoemde gebed is voor het WK in het algemeen en niet voor het Engels elftal, maar als je toch eenmaal aan het bidden bent...)

Net als de New Humanist wil ik maar wat graag op mijn blog met al dat bijgeloof korte metten maken. En bidden voor je elftal, wel, dat is geloof, dat kan je geen bijgeloof meer noemen, dus daar hebben we al helemaal geen geduld mee. Maar als je wilt kan je de rest van het artikel van New Humanist lezen en dan ligt er een opmerkelijke verrassing te wachten.

New Humanist laat het niet bij het belachelijk maken van het gebed, NH gaat op zijn eigen manier gek doen met het nationale team. In zijn geval het engelse team, maar voor ons is dat dus Oranje. Wat doet hij, hij gaat op, zogenaamd rationele wijze, het programma van Engeland nalopen en een scenario fantaseren. Bidden mag niet, maar scenario's projecteren wel, want dat is statistiek, kansberekening and rationeel projecteren.

Wat ik zou willen stellen is dat het bidden en de rituelen dezelfde functie vervullen als die zogenaamd rationele exercitie met het speelschema. Ik doe het ook, ik kan het niet laten. Ik heb al een spreadsheet gedownload waar het schema als invuloefeningetje klaar ligt. En ik zeg uit ervaring: het froebelen met het schema is een vorm van in de stemming komen. Het is een manier van het opbouwen van de hoop op een magnifieke zomer.

Ik zeg niet dat je niet mag spelen met het schema. Ik wil zelfs niet zeggen dat je niet mag bidden. Ik wil alleen maar waarschuwen voor wat er eigenlijk gebeurt. Dat we bezig zijn onze opwinding te vergroten en daardoor de val aan het eind verergeren. En ik blijf maar vragen of dit ook anders kan. Laat ik de komende dagen me maar eens verdiepen in spelen met het schema.